Opwekking 378, gezongen door Sera Noa en Syb van der Ploeg. Dit lied werd gezongen in de eerste aflevering van 'Petrus in het land' op 20 februari 2021 (KRO-NCRV). De namen van de muzikanten en het koor zijn bij ons niet bekend.
Ik wil jou van harte dienen
en als Christus voor je zijn.
Bid dat ik genade vind, dat
jij het ook voor mij kunt zijn.
Wij zijn onderweg als pelgrims,
vinden bij elkaar houvast.
Naast elkaar als broers en zusters,
dragen wij elkanders last.
Ik zal Christus' licht ontsteken,
als het duister jou omvangt.
Ik zal jou van vrede spreken,
waar je hart naar heeft verlangd.
Ik zal blij zijn als jij blij bent,
huilen om jouw droefenis.
Al mijn leeftocht met je delen,
tot de reis ten einde is.
Dan zal het volmaakte komen,
als wij zingend voor hem staan.
Als wij Christus' weg van liefde
en van lijden zijn gegaan.
© Small Stone Media
‘Als Christus voor de ander zijn’
‘Ik wil jou van harte dienen en als Christus voor je zijn’, zo klinkt de eerste regel. Daaruit spreekt al een heel verrassend beeld van Christus. In Mattheüs 25 is het namelijk de Mensenzoon die vanaf zijn glorierijke troon tegen de rechtvaardigen zegt: ‘Wat je deed voor de onaanzienlijksten van mijn broeders en zusters, dat heb je voor mij gedaan.’ Dat betekent dat Christus in dit verhaal niet alleen op die troon in de hemel te vinden is naast God de Vader, maar ook in het gelaat van de ander die een beroep doet op mijn verantwoordelijkheid.* En bovendien dat die twee, de glorierijke Christus en het miserabele gezicht van de vluchteling, behoeftige, gevangene, volstrekt met elkaar verbonden zijn. Om Christus te zoeken hoeven wij niet onze blik op te richten, maar slechts om ons heen te kijken in onze eigen wereld, stad, dorp en barmhartig te zijn.
Broers en zusters
De dienstbaarheid die in deze bijbeltekst en ook in het lied naar voren komt, is niet die van een meerdere en een mindere, niet een slaafse dienstbaarheid aan anderen waarmee we ons onderwerpen aan de last van goede doelen, maar een onbevangen dienstbaarheid tussen broers en zussen, tussen gelijken. Daarmee is dit lied echt een lied van de solidariteit van mensen die als pelgrims op weg zijn op het levenspad en onderweg elkaar houvast geven, elkaars rugzakken dragen, samen huilen, blij zijn en zingen. Maar dat alles niet zomaar. In die zuster- en broederlijke dienstbaarheid ligt een hemelhoge opdracht, die even ‘hoog’ is als licht, namelijk om Christus voor elkaar te zijn. Om in zijn afwezigheid in deze wereld in zijn plaats voor elkaar zijn gezicht te zijn, gezicht van liefde en compassie. Dat betekent soms ook die ander de ruimte geven om zijn rol voor jou te spelen, zelf ook ontvanger te kunnen zijn en de ander gever te laten zijn.
Pelgrimstocht
Een pelgrimstocht is een mooi beeld, omdat bij een pelgrimstocht het reisdoel al in de tocht zelf besloten ligt. Afgezien van de bestemming is de activiteit van het pelgrimeren, het lopen van de (levens)weg, al een doel in zichzelf. Dit lied lijkt in de laatste twee coupletten te willen zeggen: als wij zo, in liefde en dienstbaarheid, met elkaar omgaan, dan scheppen wij zelf het doel al: Christus’ aanwezigheid in ons samenleven, de hemel op aarde.
Doen en niet laten
Nog even terug naar Mattheüs 25. Nadat de ‘rechtvaardigen’ door de Mensenzoon zijn aangesproken, spreekt hij ook de andere groep, links van hem, aan: ‘alles wat jullie voor een van deze onaanzienlijken niet gedaan hebben, hebben jullie ook voor mij niet gedaan.’ Met andere woorden: als navolgers van Christus worden wij niet alleen gevraagd om het goede te doen voor elkaar, maar vooral ook om het goede niet na te laten als wij de kans hebben om het te tonen. Onverschilligheid is geen optie meer in het licht van Christus.
Toegelicht door dr. Oane Reitsma, predikant van de Protestantse Gemeente Enschede
* Deze formulering is afkomstig van de filosoof Emmanuel Levinas
OVERDENKING NAAR AANLEIDING VAN LIED 378 UIT OPWEKKING
Bij kerken door het hele land zijn ze te zien: vlaggen, posters, ansichtkaarten met de woorden: ‘Houd moed, heb lief’. Het zijn woorden uit een gedicht van Ingmar Heytze.
en als Christus voor je zijn.
Bid dat ik genade vind, dat
jij het ook voor mij kunt zijn.
Wij zijn onderweg als pelgrims,
vinden bij elkaar houvast.
Naast elkaar als broers en zusters,
dragen wij elkanders last.
Ik zal Christus' licht ontsteken,
als het duister jou omvangt.
Ik zal jou van vrede spreken,
waar je hart naar heeft verlangd.
Ik zal blij zijn als jij blij bent,
huilen om jouw droefenis.
Al mijn leeftocht met je delen,
tot de reis ten einde is.
Dan zal het volmaakte komen,
als wij zingend voor hem staan.
Als wij Christus' weg van liefde
en van lijden zijn gegaan.
© Small Stone Media
‘Als Christus voor de ander zijn’
‘Ik wil jou van harte dienen en als Christus voor je zijn’, zo klinkt de eerste regel. Daaruit spreekt al een heel verrassend beeld van Christus. In Mattheüs 25 is het namelijk de Mensenzoon die vanaf zijn glorierijke troon tegen de rechtvaardigen zegt: ‘Wat je deed voor de onaanzienlijksten van mijn broeders en zusters, dat heb je voor mij gedaan.’ Dat betekent dat Christus in dit verhaal niet alleen op die troon in de hemel te vinden is naast God de Vader, maar ook in het gelaat van de ander die een beroep doet op mijn verantwoordelijkheid.* En bovendien dat die twee, de glorierijke Christus en het miserabele gezicht van de vluchteling, behoeftige, gevangene, volstrekt met elkaar verbonden zijn. Om Christus te zoeken hoeven wij niet onze blik op te richten, maar slechts om ons heen te kijken in onze eigen wereld, stad, dorp en barmhartig te zijn.
Broers en zusters
De dienstbaarheid die in deze bijbeltekst en ook in het lied naar voren komt, is niet die van een meerdere en een mindere, niet een slaafse dienstbaarheid aan anderen waarmee we ons onderwerpen aan de last van goede doelen, maar een onbevangen dienstbaarheid tussen broers en zussen, tussen gelijken. Daarmee is dit lied echt een lied van de solidariteit van mensen die als pelgrims op weg zijn op het levenspad en onderweg elkaar houvast geven, elkaars rugzakken dragen, samen huilen, blij zijn en zingen. Maar dat alles niet zomaar. In die zuster- en broederlijke dienstbaarheid ligt een hemelhoge opdracht, die even ‘hoog’ is als licht, namelijk om Christus voor elkaar te zijn. Om in zijn afwezigheid in deze wereld in zijn plaats voor elkaar zijn gezicht te zijn, gezicht van liefde en compassie. Dat betekent soms ook die ander de ruimte geven om zijn rol voor jou te spelen, zelf ook ontvanger te kunnen zijn en de ander gever te laten zijn.
Pelgrimstocht
Een pelgrimstocht is een mooi beeld, omdat bij een pelgrimstocht het reisdoel al in de tocht zelf besloten ligt. Afgezien van de bestemming is de activiteit van het pelgrimeren, het lopen van de (levens)weg, al een doel in zichzelf. Dit lied lijkt in de laatste twee coupletten te willen zeggen: als wij zo, in liefde en dienstbaarheid, met elkaar omgaan, dan scheppen wij zelf het doel al: Christus’ aanwezigheid in ons samenleven, de hemel op aarde.
Doen en niet laten
Nog even terug naar Mattheüs 25. Nadat de ‘rechtvaardigen’ door de Mensenzoon zijn aangesproken, spreekt hij ook de andere groep, links van hem, aan: ‘alles wat jullie voor een van deze onaanzienlijken niet gedaan hebben, hebben jullie ook voor mij niet gedaan.’ Met andere woorden: als navolgers van Christus worden wij niet alleen gevraagd om het goede te doen voor elkaar, maar vooral ook om het goede niet na te laten als wij de kans hebben om het te tonen. Onverschilligheid is geen optie meer in het licht van Christus.
Toegelicht door dr. Oane Reitsma, predikant van de Protestantse Gemeente Enschede
* Deze formulering is afkomstig van de filosoof Emmanuel Levinas
OVERDENKING NAAR AANLEIDING VAN LIED 378 UIT OPWEKKING
Bij kerken door het hele land zijn ze te zien: vlaggen, posters, ansichtkaarten met de woorden: ‘Houd moed, heb lief’. Het zijn woorden uit een gedicht van Ingmar Heytze.
