Een overzicht van alle vieringen binnen de PG Emmen in de Stille Week en met Pasen. Van maandag 30 maart tot en met zondag 5 april 2026.
Maandag 30 maart
De Opgang (19.00 uur): Vesper Stille Week met dhr. Dick Wierenga
Dinsdag 31 maart
De Opgang (19.00 uur): Vesper Stille Week met mevr. Elles van Deursen
Woensdag 1 april
Grote Kerk (19.30 uur): Vesper Stille Week
Schepershof (17.00 uur): Vesper en Maaltijd in het kader van de Stille Week. Met ds. Nielspeter Jans.
De Opgang (19.00 uur): Vesper Stille Week met mevr. Aly Katerbarg
Witte Donderdag, 2 april
Grote Kerk (19.30 uur): Witte Donderdag viering met Voetwassing en Avondmaal. Met ds. Menso Rappoldt.
Schepershof (19.30 uur): Witte Donderdag viering met Avondmaal. Met ds. Nielspeter Jans.De Opgang (19.00 uur): Witte Donderdag viering met Avondmaal. Met ds. Gerben Kajim.
Goede Vrijdag, 3 april
Grote Kerk (19.30 uur): Goede Vrijdag viering. Met ds. Menso Rappoldt.
Kerk Odoorn (15.00 uur): Goede vrijdag viering met Avondmaal. Met mevr. Helene Westerik.
De Kapel (10.00 uur): Goede vrijdag viering met Avondmaal. Met ds. Bas Urgert.
Schepershof (19.30 uur): Goede Vrijdag viering. Met ds. Nielspeter Jans.
De Opgang (19.00 uur): Goede Vrijdag viering. Met mevr. Dineke van Oort.
Stille Zaterdag, 4 april
Grote Kerk (19.30 uur): Gezamenlijk vesper van de PG Emmen met aansluiten een wake tot plm. 24.00 uur. Met ds. Menso Rappoldt en ds. Gerben Kajim.
Kerk Odoorn (19.30 uur). Gezamenlijke Stille Zaterdag vesper in de Grote Kerk met aansluitend een wake. Zie Grote Kerk.
De Kapel (19.30 uur). Gezamenlijke Stille Zaterdag vesper in de Grote Kerk met aansluitend een wake. Zie Grote Kerk.
Schepershof (19.30 uur). Gezamenlijke Stille Zaterdag vesper in de Grote Kerk met aansluitend een wake. Zie Grote Kerk
De Opgang (19.30 uur). Gezamenlijke Stille Zaterdag vesper in de Grote Kerk met aansluitend een wake. Zie Grote Kerk
De zondag van het Paasfeest, 5 april
Grote Kerk (07.30 uur): Vroeg op Pasen. Een bijzondere viering op de morgen van het Paasfeest waar onder meer het licht wordt meegegeven naar mensen van verschillende kerken in Emmen.Grote Kerk (10.00 uur): Het Paasfeest. Met ds. Menso Rappoldt en medewerking van de Cantorij. Er is kindernevendienst.
Kerk Odoorn (07.30 uur): Vroeg op Pasen. Zie Grote Kerk.
Kerk Odoorn (10.00 uur): Paasfeest. Met mevr. Helene Westerik.
De Kapel (07.30 uur): Vroeg op Pasen. Zie Grote Kerk.
De Kapel (10.00 uur): Paasfeest. Met ds. Bas Urgert
Schepershof (07.30 uur): Vroeg op Pasen. Zie Grote Kerk.
Schepershof (10.00 uur): Paasfeest. Met ds. Nielspeter Jans en met medewerking van de Cantorij o.l.v. Kees Krabben.
De Opgang (07.30 uur): Vroeg op Pasen. Zie Grote Kerk.
De Opgang (10.00 uur): Viering van het Paasfeest. Met mevr. Jedidjah de Haan, mevr. Heleen Hornstra en ds. Gerben Kajim.
Vijf liederen voor de Veertigdagentijd
De weken voor Pasen zijn traditiegetrouw weken van bezinning en rust. In deze Veertigdagentijd, ook wel vastentijd of lijdenstijd genoemd, leven we toe naar de opstanding van Jezus. Niet alleen door te lezen, of te vasten, maar ook met muziek. Deze vijf liederen kun je luisteren of zingen in de Veertigdagentijd.
Bij elke lied is er een toelichting gemaakt. Om het lied nog wat beter te begrijpen en te plaatsen. Achtergronden. Het gaat om de volgende vijf liederen:
- Lied 536 - Alles wat over ons geschreven is. Een lied van Willem Barnard.
- Lied 858 - Vernieuw in ons, O God. Lied van Carl P. Daw jr.
- Opwekking 378 – Ik wil jou van harte delen. Een lied van Richard Gillard.
- Lied 807 – Een mens te zijn op aarde. Een lied van Huub Oosterhuis.
- Lied 392 – Wie kent de eenvoud van het breken. Een lied van Jaap Zijlstra.
Bij bijna elk van de vijf liederen is er een korte overdenking naar aanleiding van het lied en waarin wordt nagedacht de tijd waarin we leven en in het bijzonder de veertigdagentijd.
Geloven is niet zeker weten, maar hopen en vertrouwen
Waarom ben ik hier? Heb ik een opdracht in dit leven? Is er überhaupt zoiets als de zin van het bestaan? Vragen die iedereen zichzelf weleens stelt. Als Protestantse Kerk van Emmen herkennen we deze vragen. Graag gaan we samen met u en jou de zoektocht aan naar mogelijke antwoorden.
Dat kan individueel, maar ook met anderen, in de gemeenschap van de kerk en daarbuiten. Op plekken waar je stilte kunt vinden, of daar waar veel mensen samenkomen. Zingend, biddend, hopend, op zoek naar iets dat we ‘zielsgeluk’ noemen. Je hoeft geen lid van de kerk te zijn om elkaar te kunnen ontmoeten. Niet alleen op zondag, maar ook door-de-weeks. Je bent altijd welkom.
Op de sites van de vijf Protestantse kerken in Emmen en Odoorn vind je een keur van activiteiten waar je aan mee kunt doen en mogelijkheden om met ons in contact te komen.
De gelovigen van de Emmense kerken zijn lang niet allemaal supergelovigen. De meesten geloven en twijfelen tegelijkertijd. Omdat het leven soms zo anders voelt dan de ervaring binnen het kerkgebouw. Omdat de woorden buiten soms zo anders zijn dan in een dienst. De mensen die zich betrokken voelen, proberen zich aan elkaar op te trekken, aan de vieringen, soms aan het kerkgebouw en aan het ervaren van God. Zo proberen wij te leven, zo proberen wij te geloven.
God roept de mensen op weg te gaan
Een bijzonder lied dat lied 542 uit het Liedboek voor de Kerken: God roept een mens op weg te gaan. Christenen werden in de eerste eeuwen van onze jaartelling ‘mensen van de weg’ genoemd. Dit beknopte maar prachtige lied van de in 2024 overleden dominicaner monnik Henk Jongerius bezingt het mensenleven op zichzelf als een reis. Immers: we zijn altijd op weg, van de wieg tot het graf, laten daarbij dingen los en pelgrimeren steeds verder.
God roept de mens op weg te gaan,
zijn leven is een reis:
‘Verlaat wat gij bezit en ga
naar ’t land dat Ik u wijs.’
Het volk van God was veertig jaar
– een mensenleven lang –
op weg naar het beloofde land,
het land van Kanaän.
Het lied vertelt eigenlijk dat de metafoor van het mensenleven als een reis niet zozeer het lot van de mensen is, als wel hun bestemming en roeping. Want het is God die telkens mensen roept om zijn stem te volgen. Het eerste couplet refereert impliciet aan de aartsvader Abraham, die zijn oorsprong achter zich liet en de stem volgde ‘naar het land dat God hem wees’. Abraham reisde niet alleen, God beloofde hem met hem mee te gaan op zijn pad. Eeuwen later (couplet 2) deden de afstammelingen van de aartsvaders hetzelfde: het volk Israël dat opnieuw de stem volgde, optrok uit angstland Egypte en op weg ging naar het beloofde land. Wel deden ze daar een hele generatie lang over, 40 jaar. Maar opnieuw waren ze niet alleen: God reisde mee.
Heer, geef ons moed en doe ons gaan
uw weg door de woestijn
en laat uw Zoon een laaiend vuur,
een nieuwe Mozes zijn.
In het derde couplet verandert de vorm. Van de verhalende derde persoon is de toon ineens in de tweede persoon: als een gebed wordt God aangesproken. Er wordt om gebeden dat Christus ‘de nieuwe Mozes’ zal zijn. Dat is een heel Bijbels beeld, zeker in het evangelie van Matteüs. Jezus ging immers ook de mensen voor en wees hen spiritueel de weg. Zo werd Hij een licht op hun levenspad. Hij was in Egypte, ging door de woestijn, ging door de Jordaan en verkondigde vanaf een berg een nieuwe interpretatie van de wet van God. Maar die spirituele betekenis krijgt Hij voor ons pas als we erom bidden dat in onszelf te verinnerlijken.
Eer aan de Vader en de Zoon
en aan de heilige Geest,
God, die al voor de eerste mens
belofte zijt geweest.
Het vierde couplet is een klassieke lofprijzing: de drie-ene God, Vader, Zoon en Geest worden geloofd. Waarom? Omdat God voor alle mensen, al vanaf Adam (en Eva), een belofte was. Al het leven kent een bestemming, een doel en zin.
